R.I.P. ปานเทพ สุนทรเภสัช

ผมไม่ได้รู้จักคุณปานเทพ สุนทรเภสัช อย่างสนิทมากไปกว่าการเอ่ยชื่อทักทายระหว่างกันจับมือและถามไถ่ว่าสบายดีไหม

บทสนทนาที่ไปไกลเกินกว่านั้นมีเพียงคำถามถึงแฟนซีนของทั้งคู่คืบหน้าไปถึงไหนและอีเว้นท์ของเราทั้งคู่เป็นอย่างไรกันบ้าง

(ผมทำแฟนซีนชื่อ Zombie Attack คุณปานเทพทำแฟนซีนชื่อ Thai Headbanger ผมทำคอนเสิร์ต Bangkok Thrash คุณปานเทพจัดงาน Thai Headbanger Awards)

ในความทรงจำถึงเขาที่ค้นเจอบ้างไม่เจอบ้าง ผมรู้จักเขาจากงานพิธีกร นักเขียน นักดูคอนเสิร์ต

ส่วนคุณปานเทพรู้จักผมจากการทำสัมภาษณ์เขาลงนิตยสาร CMYK

ผมจำไม่ได้ว่าบทสัมภาษณ์คุณปานเทพตีพิมพ์ลงนิตยสาร CMYK ฉบับไหน (หาไม่เจอ) แต่จำได้ว่าการสัมภาษณ์ครั้งนั้นเกิดขึ้นในยุคแรกที่คุณปานเทพเริ่มทำ Thai Headbanger Fanzine (ยังไม่ถึง 10 ฉบับ)

และจำได้ดีในคำตอบหนึ่ง เขาบอกว่าอยากทำ Thai Headbanger Fanzine ให้ครบ 100 ฉบับ

Fanzine ทำมือง่ายๆในรูปแบบถ่ายเอกสารมีจำหน่ายตามงานคอนเสิร์ตดนตรีนอกกระแส

เราต่างคุ้นเคยภาพของผู้ชายร่างอวบ ผมยาว เดินไปมาทั่วบริเวณงานด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ถามไถ่ใครต่อใครว่า มี Thai Headbanger Fanzine เล่มใหม่หรือยังครับ

ใครซื้อหนังสือ คุณปานเทพก็ขอบคุณอย่างอ่อนน้อมทั้งยังยกมือไหว้โดยไม่ห่วงว่าเขาคนนั้นจะมีอายุน้อยกว่า ส่วนใครไม่ซื้อก็ไม่ถือโทษโกรธเคืองแต่ยังส่งรอยยิ้มมิตรภาพกลับคืน

ผมมีโอกาสอุดหนุนแฟนซีนคุณปานเทพหลายฉบับ อ่านจบบ้างไม่จบบ้างไปตามความสนใจของเนื้อหาแต่ละเล่ม บางเรื่องสนุก บางเรื่องน่าเบื่อเป็นไปตามสัจธรรมที่ว่าไม่มีสิ่งใดบนโลกนี้ที่จะดีจนไร้ที่ติ เหมือนที่พูดกันว่าเหรียญมันมีสองด้าน

แต่สิ่งที่เห็นได้อย่างชัดเจนและไม่อาจปฏิเสธได้ในทุกครั้งที่เห็นคุณปานเทพและแฟนซีนของเขา คือ ความพยายาม

แฟนซีนว่าด้วยเรื่องวงดนตรีอันเดอร์กราวนด์เมทัลที่ออกจำหน่ายในรูปแบบรายเดือน ถ้าคนทำไม่มีพยายามก็คงต้องบ้าแน่นอน แต่ผมเชื่อในความพยายามของเขามากกว่าความบ้า และเชื่อในความฝันของเขาที่อยากจะทำ Thai Headbanger Fanzine ให้ครบ 100 เล่มว่านั่นเป็นความฝันอันมุ่งมั่นที่ไม่ได้ละเมอฟรุ้งฟริ้งจนจับต้องไม่ได้

แต่ทุกทางเดินย่อมมีขวากหนามและไม่ใช่ทุกความฝันที่จะเป็นความจริง

หากยังจำกันได้ คุณปานเทพมีปัญหาบางอย่างทำให้หยุดทำ Thai Headbanger Fanzine ไปช่วงหนึ่ง ก่อนกลับมาทำต่ออีกไม่กี่เล่มและหยุดไป

ผมไม่แน่ใจว่าคุณปานเทพมีปัญหาอะไรในการยุติบทบาทการทำแฟนซีนซึ่งไม่คิดจะละลาบละล้วงเรื่องราวส่วนตัวและขอเคารพการตัดสินใจไว้เป็นเรื่องส่วนบุคคล

ก็อาจมีบ้างที่นึกเสียดายว่าความฝันนั้นจะไม่เป็นจริง

ผมเจอคุณปานเทพครั้งสุดท้ายในงานคอนเสิร์ต The Used Live in Bangkok (วันที่ 5 สิงหาคม 2558 ที่ Hollywood Awards) ซึ่งเรายังทักทายกันเหมือนเช่นเคยก่อนที่มันจะไม่เป็นเหมือนเคย

ความฝันบางครั้งเป็นสิ่งที่ยากเกินไปถึง เหมือนดาวบนฟ้าที่เราไม่อาจเอื้อมถึง

คนเราเมื่อจากไป ก็คืนกลับสู่ธรรมชาติ เป็นขี้เถ้า เป็นละออง ลอยคลุ้งไปบนฟ้า

และบางครั้งอาจลอยไปเป็นดาวที่เราเคยเอื้อมไม่ถึง

เขียนเมื่อ 26 มกราคม 2559

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: